دانلود برنامه بحارالاشعار

عالم فدای خاک کف پای فاطمه

شعر مداحی روضه حضرت زهرا (س) - عالم فدای خاک کف پای فاطمه - اشعار مداحی دهه فاطمیه ، گریز به روضه حضرت عباس

عالم فدای خاک کف پای فاطمه
قربانِ "بعلها و بَنیها"ی فاطمه
خورشید و ماه، محو تماشای فاطمه
تنها علی ست گوهر همتای فاطمه

بی فاطمه، علی لقبش مرتضی نبود
زهرا اگر نبود، رسول خدا نبود

شب، انعکاس کوچکی از رنگ چادرش
درمانده اند آینه ها از تصورش
تدبیر، سر نهاده به پای تدبّرش
کوثر شده کثیر برای تکاثرش

هفت آسمان چو نقطه ای از «هَل أتی» او
نازل شده ست سوره انسان برای او

چشم فلک به گردش دستاس خانه اش
جنّ و ملک، گدای درِ آستانه اش
اخلاص، محو بندگی خالصانه اش
یک شهر، وامدار دعای شبانه اش

قوم یهود، معجزه ها دیده اند از او
مردان کور نیز حیا دیده اند از او

با نام او صحیفه خلقت گشوده شد
زیباترین سرود نجابت سروده شد
نوری که در لسان خدایش ستوده شد
از قبلِ آفریده شدن آزموده شد

هر واژه ی زیارت او، چاره ساز ما
تسبیح اوست مهر قبول نماز ما

سرِّ نهفته در دل تکبیر، فاطمه
شأن نزول آیه ی تطهیر، فاطمه
همچون علی شجاع تر از شیر، فاطمه
گرچه نبرده دست به شمشیر، فاطمه

جنگیده در برابر صد مرد، پشت در
هی شعله پشت شعله و هی درد، پشت در

این در، حسابش از همه ی خانه ها جداست
این در محل آمد و رفت فرشته هاست
با دستهای پاک نبی، خوب آشناست
یک میخ آن شریف تر از خانه ی خداست

بازار دین فروشی تاریخ، داغ شد
آتش به در زبانه زد و میخ داغ شد

درها که وا شوند به دیوار می رسند
دیوار اگر نشد به تنِ یار می رسند
غم ها به قلب حیدر کرار می رسند
یک روز هم به گوش علمدار می رسند

عباس، اشک ریختنش فرق می‌کند
از کوچه طرز رد شدنش، فرق می کند

تا رفت سوی علقمه یک کوچه باز شد
بی جنگ و بی مقدمه یک کوچه باز شد
در آن خروش و همهمه یک کوچه باز شد
گویا برای فاطمه یک کوچه باز شد

اینجا ولی به جای لگد، تیر می‌زدند
جای غلاف، با خودِ شمشیر می‌زدند

میخواست پیش پای برادر بایستد
در پیش چشم خسته خواهر بایستد
سر راست کرد، حداقل سر بایستد
آخر توان نداشت که بهتر بایستد

یک عمر ایستاده به زینب سلام کرد
دستش به سینه بود و به او احترام کرد

می‌خواست آب را برساند ولی نشد
شرمنده ی رباب نماند، ولی نشد
خود را کشید تا بتواند، ولی نشد
خود را به خیمه ها بکشاند ولی نشد

تا برد نامِ فاطمه را مادرش رسید
قبل از حسین، فاطمه بالا سرش رسید

محسن مرادنوری

218
شعر بعدی