ای نور چشم و طاقت جان،ای برادرم
بنگر چگونه بی تو از این دشت می روم

از ظلم و جور و کین عدو دل شکسته ام
از روزگار بی تو پریشان و خسته ام

بعد از تو روزگار عجب تیره گشته است
غم بر خیام سوخته ام چیره گشته است

بعد از تو روبهان زمان گشته اند شیر
بر کوفیان بنات پیمبر شدند اسیر

بی تو نشسته بر دل آیینه ها...