گه سخن گفت به کلثوم و حسین و زینب
گاه آهسته سخن گفت به گوش حسنش

حسنم مرد جزامی همه شب منتظر است
تاکنی دور ز دل غصه و درد و محَنش

هر یتیمی که تو دیدی و به آن نان دادی
از ره لطف تو بگذار غذا در دهنش

حسنم ایندم آخر بگو از یاس علی
بگو امروز تو از لحظه ی پرپر شدنش

حرفی از کوچه نگفتی به من،امروز بگو
د...