کنج این زندان ، عالمی دارم
بر شانه پیرم کوه غمی دارم
نه بر این دردم مرهمی دارم
نه جز خدا یار و نه همدمی دارم

همنفس و همدم من این غل و زنجیره
همنفس و همدم من جانم و می گیره

می چکد خون از بازو و از سرم
شبیه مادر گلگون شده پیکرم

(من امیرم اسیر دام بلا
غمی ندارم به جز غم کربلا)


️بند دوم️
کنج این زندان ، زار و غمگینم
من آسمان ها را دیگر نمی بینم
خاک این زندان گشته بالینم
جان دادن خود را هر لحظه می بینم

سهم من از این روزگار طعنه و دشنامه
گریه این چشم من از روضه الشامه

عمه افتاد میان نامحرمان
سکینه جان داد میان نامحرمان

(من امیرم اسیر دام بلا
غمی ندارم به جز غم کربلا)


️بند سوم️
کنج این زندان تا خدا رفتم
با چشم دل هر بار تا کربلا رفتم
سمت گودال نینوا رفتم
مثل حسین جدم تا زیر پا رفتم

سهم من از سفره عشق رخت اسارت شد
سهم حسین کربلا نیزه و غارت شد

پیش مادر خنجر به حنجر کشید
سر حسین را با کام عطشان برید

(من امیرم اسیر دام بلا
غمی ندارم به جز غم کربلا)


شعر و سبک : محسن طالبی پور