کاروان حسین شد راهی
چه شکوهی چه شوکت و جاهی
چه علمدار شاخ شمشادی
پشت خورشید میرود ماهی
به خداوند بی نیاز گدا
دست اینهاست هر چه میخواهی
میدرخشد شکوهِ محملها
صد صدف دور گوهر شاهی

محمل با وقار ای جانم
دور آن ده سوار ای جانم

کاروانی پر از فروغ سحر
پر از ارباب و رعیت و نوکر
فضه هم هست جای خیلی ها
جُون ...