چه روزگاری
حسن غریب عالمینِ
حسن غریب تر از حسینِ
که گنبد و حرم نداره

چه روزگاری
امون ازین شهر مدینه
سوغاتی زائرش اینه
بال و پر خاکی میاره

چه حرم قشنگی داره کرببلا
خداوکیلی یه سره دل میبره ازت
فدای غربت بقیع آقام بشم
دور و بر امام حسن دیوارِ فقط

امیر دلهایی ، غریب دنیایی
میون خونه ...