پشتِ زمین شکست و دلِ آسمان گرفت
بی تو بهار، حال و هوایِ خزان گرفت

گفتیم میرسی و شبِ عید میرسد
امسال هم نیامدی و حالمان گرفت

خوشبخت آن کسی که سرِ سفره ات نشست
از خیمه گاهِ عرشیِ تو آب و نان گرفت

گریان، ورق زدی و دریغ از دعایِ عهد
پروندهٔ معاصیِ ما از تو جان گرفت

عالم، عجوزه ای که زمینگیر و ناتوان...