همین که میدهی در بارگاه قدسی ات راهم
به چشمم مینهم چون توتیا خاک حرم را ، هم

صراط المستقیم عالمی،غیر از تو راهی نیست
مسیرم هر کجا باشد به جز این خانه، گمراهم

نمک گیر است از بس آب سقاخانه ات، با شور
از اینجا می‌بَرد محض تبرک آب، دریا هم

چه اکسیری میان بارگاه خویش داری که
توسل می‌کنند ا...