نگاهِ ملتمس‌اش تا به آن کران اُفتاد
زد آنقدر به زمین پا که نیمه‌جان اُفتاد

حرارتِ جگرِ عمه‌اش تنش سوزاند
کشید آهی و آتش به استخوان اُفتاد

گرفته بازوی او را ، امانتِ حسن است
به ناله گفت مَرو عمه از توان اُفتاد

گرفته بود که ناخن به صورتش نزند
ولی به چهره‌اش از زخمها نشان اُفتاد

همینکه ...