میان آتشم و آتشی به جان اُفتاد
به روی مغنه آتش چه،بی امان اُفتاد

تمام چادرزهرامیان آتش بود
نمانده چاره که آتش به استخوان اُفتاد

علی به سینه‌ی خود چنگ می زنم از آه
که شعله بر پر و بالِم چه بی امان اُفتاد

کشیده‌ام به سرِ م آتش و درآن سوزم
بیا که فاطمه ازتاب واز توان اُفتاد

بیا که فاطم...