رفتنت فاطمه جان پشتِ مرا می‌شکند
گریه ی زینب تو، قلبِ خدا می‌شکند

چقدر آب شدی ، گریه ی توکشت مرا
بغضِ چشمان تواین،حال و هوا می‌شکند

گل بشکسته‌ از این،غصه کمی راه برو
که قد و قامتِ تو زیرِ بلا می‌شکند

ترسم ای بانو،مرا تنها کنی دربین شهر
حیف یک روز کسی دستِ تو را می‌شکند

من سیه پوشِ تو...