من که خونین جگر از زهر جفایم پسرم
لاله ام لاله و در شعله رهایم پسرم

نفسم سوخته از هُرم عطش مثل حسین
آه کاین شهر شده کرب و بلایم پسرم

می چکد شیون و آه از دو لب گلگونم
بر تو آیا رسد از حجره صدایم پسرم

ارتعاشی که پدید آمده در دستانم
می دهد آگهی از رنج و بلایم پسرم

معتمد کشت مرا - آن که ستم داشت روا...