من به عشقت اسیر می میرم
پیش پایت حقیر می میرم

مهرتو روشنی به دل بخشید
گر که روشن ضمیر می میرم

چون که مسکین آستان توام
وقت مُردن امیر می میرم

دوست دارم که با تو باشم من
گرجوان یا که پیر می میرم

از رهت پانمی کشم هرگز
تا که دراین مسیرمی میرم

بس که شرمنده ام ز افعالم
پیش تو سر بزیر می میرم

دم مُرد...