من از زبان شاه و گدا طعنه میخورم
دارم به جای آب و غذا طعنه می خورم

هر کس رسید یک لگدی زد فتاده را
از دوست ، آشنا، بخدا طعنه می خورم

شبگرد کوچه های غمم ، اشک جاریم
از راه و ماه و آه و هوا طعنه می خورم

چون یک دعام بهر ظهورت اثر نکرد
از دست های رو به دعا طعنه می خورم

دیگر شمال و غرب و جنوبم همه اش ...