فتاده سخت دربستر، ولی چشمی به در دارد
به چشم نیم بازش، چشم بر راه پسر دارد

رسد عطر گُل روی جوادش برمشام او
دلی از غنچه بهر دیدن ،او تنگ تر دارد

ازاین پهلو به آن پهلو، به خود پیچد درآن حُجره
چه گویم من که زهر کین، چه کاری با جگر دارد

جوادش مثل پروانه به گرد شمع می سوزد
دلی از آتش داغ پدر، چون شعله...