از قصر بيرون زد، عبا روى سرش بود
در احتضار انگار جسم مضطرش بود

دور و برش گريه كنى اصلاً نيامد
اى كاش پيش اين برادر، خواهرش بود

ازبس زمين افتاد و ازبس غَلت مى خورد
وقت گذر خاكىِ خاكى پيكرش بود

دستش به پهلو بود و مشكل راه مى رفت
خيلى در اين ساعات، يادِ مادرش بود

با اينكه دربِ حجره اش را بست اَباصَ...