فاطمه غش کرد با صدای اذانی
دق کرد یار جوان من چه جوانی

اشهد انّ علی غریب مدینه
فاطمه در غربتم شده‌ست هزینه

غصه به هم ریخت آشیانه‌ی من را
دشمن من زد ستون خانه‌ی من را

آه که اهل مدینه جای تسلی
داغ نشاندند روی سینه‌ی زهرا

فاطمه ام بی گناه بود و زدندش
فاطمه ام پا به ماه بود و زدندش
...