سوختن را به عِینه معنا کرد
آنچه با یاس ، هُرمِ گرما کرد

گُل در آتش اگر که جمع شود
دیگر آن را نمی توان وا کرد

رُک بگوئیم..،مادرِ ما سوخت
شعله با صورتش چه بد تا کرد!

بانویی بی‌پناه و چل نامَرد...
قتلگاهی شلوغ برپا کرد

دُوُّمی داد زد سر زهرا...
یک نفر هم نگفت: بی‌جا کرد!

نَفَسش ر...