دل، ریش شد ز غم، به دلم نیشتر مزن
آتش به خرمن من از این بیش‌تر مزن

از داغِ خشکی لب او، چشم‌ها تر است
دست تو خشک! آتش بر خشک و تر مزن

این لب، هزار بار مرا بوسه داده است
گر می‌زنی، برابر دختر دگر مزن

ای چوب خیز‌ران! تو ادب کن، فرو میا
خود را به جای بوسۀ «خیر ‌البشر» مزن

دستت شکسته باد! که دندان ...