در تب و تاب تو آتش به دلم شعله‌ور است
خیمه‌ی عمر من از داغ غمت پر شرر است.

بگذارید بگویم، که نگفتیم چه‌قدر
این جهان از غم بسیار شما بی‌خبر است

تیغ‌ها سجده‌کنان نیت قربت کردند،
چیست سجاده‌شان؟ مخمل زخم پدر است

غم تو سوگ «امام» است و تب غفلت قوم
مثل شمعی شده‌ای از دو سر آتش به سر است*
...