ترک من خسته ی نالان مکن
اشک مرا گوهر غلتان مکن

صبر و قرار من دلخون مبر
باز مرا بی سر و سامان مکن

روز مرا تیره تر از این مخواه
شام مرا ، شام غریبان مکن

بر جگرم آتش هجران مپاش
چشم مرا چشمه ی جوشان مکن

جمع جگر سوختگان را ز غم
شعله مینداز و پریشان مکن

با من دلخسته بگو داغ خود
درد دل خویش تو پنهان م...