بر در کشیده شعله های اختلافش را
هیزم به هیزم جمع کرده ائتلافش را

مردی سکوت خلوت قدیسه ها را برد
با مشت می کوبد به در، حرف خلافش را

حتی در و دیوار با فریاد می گریند
مرثیه خوان وقتی بخواند اعترافش را

این خانه ی زهراست، اینجا مهبط وحی است
عرشی که کعبه فرض می داند طوافش را

خاکی شده آن چادری که شب به...