برخیز علمدار حرم ای تکیه گاهم
دستت جدا افتاده در پیش نگاهم

تیر سه شعبه بین چشمانت نشسته
بی تو ز هم پاشیده میگردد سپاهم

عباس من نه،خیمه هایم بی پناه است
برخیز از جایت تویی پشت و پناهم

جانم فدای صورت غرقِ به خونت
از ماتمت ای مه جبینم غرق آهم

ای سرو رعنایم چرا کوچک شدی تو
طاقت ندارم یا اخا گمگشت...