پاشیده ز هم پیکر و اعضای سرت
من هم به خدا شکسته گشته کمرم

بازوی خودت به خاک صحرا تو مزن
ای ساقی و سردار و هوادار حرم

اینجا چه شده مرا برادر خواندی
دستان تو را دیدم و خون شد جگرم

چشمان تو و سه شعبه ها واویلا
شق القمری شده سرت ای قمرم

بی شک که تمام خیمه مضطر گردد
وقتی برسد به خیمه ها این خبرم ...