برسان زودت خودت را که زمین گیر شدم
وسط این همه نامرد چه تحقیر شدم

گفتم ای مشک نبر آبرویم را صد حیف
قول من روی زمین ماند و ز این پیر شدم

دست من بود جدا در وسط این وادی
اثر ضربه ی آنهاست که تکثیر شدم..‌.

قامتم را تو ببین کوته و کوچک گشته
این که من پا نشدم پیش تو دلگیر شدم

بی ادب نیستم ای شاه سرم ...