با نگاهِ لطفِ بی اندازه ات اعجاز شد
بی سوادی در حرم آمد غزل پرداز شد

می شود حس کرد لبخندِ خدا را در حرم
هر زمان آوایِ نقاره طنین انداز شد

هر گرفتاری که آمد، دستِ خالی برنگشت
یک توسل کرد و بعد از آن گره ها باز شد

خوش به حال آن کبوتر بچه ای که در حرم
بال هایش را گشود و قسمتش پرواز شد

شیعه مدی...