آرامش ِ صحن و سرا دل برده از من
از کودکی گلدسته ها دل برده از من

با این حرم یک خلوتِ دیرینه دارم
وقتِ سحر لحنِ دعا دل برده از من

بینِ شلوغی هایِ این دنیا؛ نوایِ
نقّاره های خوش-صدا دل برده از من

این قلب سنگی را به زر تبدیل کرده
در زیرِ ایوانِ طلا دل برده از من

با هر تکانش رویِ گنبد داده حاجت
این...