با دل خویش ز داغ تو چنین می گفتم
تو نفس می کشی و من ز نفس می اُفتم

می کشی سخت نفس، در تب و تابی زهرا
درد پهلو نگذارد که به خوابی زهرا

مصحف جان مرا داغ ترین تفسیری
تو چرا دست به پهلوی خودت می گیری

چه شده هر نفس از زخم تو خون می ریزد
جا به جا می شوی و آه تو بر می خیزد

خانه ی صبر مرا فاطمه ویران کر...