باید غریب و بی کَس و بی غمگسار رفت
دور از غریبه ، نیمه شب از این دیار رفت

مبعوث می شوم به شهادت در این سفر
باید به سوی مقتل خود بی قرار رفت

همراه با تمامیِ اهل و عیال خود
یعنی که با تمامی ایل و تبار رفت

خوانَد خدایم از تَهِ گودالِ قتلگاه
وقت است تا که تشنه لب و ناله دار رفت

خواهد خدا به چشم ببین...