ای عزیز فاطمه دارم هوایت بیشتر
گشته مرغ جان مسلم همنوایت بیشتر

دشمنت می خواست نامت را نیارم بر زبان
می زنم با لعل خونین من صدایت بیشتر

بسته دستم را که دست از دامنت گردد جدا
می خرم بر جان خود درد و بلایت بیشتر

می برد دارالاماره تا بگیرد جان من
می شود در قلب من شور ولایت بیشتر

جان چه باشد ، بگذرم ...