ای دریغا دلستان خویش را نشناختم
مونس روح و روان خویش را نشناختم

بارها از رأفت او بهره ها بردم، ولی
من امام مهربان خویش را نشناختم

گم شدم در لابلای پرتو شمس الشموس
مثل ذرّه ، کهکشان خویش را نشناختم

گنبد و گلدسته اش فکر مرا مشغول کرد
چون کبوتر، آسمان خویش را نشناختم

در وجودم کرده ام اح...