الا غریبه ی دلخسته، از سفر برگرد
شتاب کن گل نرگس، همین سحر برگرد

فرا گرفته مصیبت تمام عالم را
شده است بی تو بلاها عظیم تر برگرد

نشسته بر دلمان داغ دوریت ای عشق
بس است پادشه غایب از نظر برگرد

تو را قسم به نفس های خسته در آتش
تو را قسم به گلی لای میخ و در، برگرد

به لحظه ای که عطش، قلب مشک را سوزان...