از سپاه کینه توز بادِ قهرِ آذری
شد خزان نخل تنومندی ز باغ حیدری

آذرخش خانمان سوز فلک، زد از جفا
آتشی در خَرمنِ جان امام عسکری

ماہِ تابان سماواتِ امامت، در مُحاق
شد به پشت تیرہ ابر گنبد نیلوفری

گرچه خفاش از حسد خواهان تاریکی بوَد
آفتاب اما همیشه می کند روشنگری

سایه اش کوتاه اگر شد آن امام دادگر
م...