ای دومین حسن که دلت از جهان گرفت
با پرکشیدنِ تو دلِ آسمان گرفت

مانندِ مجتبی ، به کرم می شناسمت
کم نیست سائلی که فقط از تو نان گرفت

گرچه گرفته از تو امان دشمنت ولی
هفت آسمان به لطف وجودت امان گرفت

شد سُرَّ مَن رَءا حرمِ سامرای تو
غم از دلم نگاه بر این آستان گرفت

ای حج نرفته ای که زمین در طوافِ ...