می رود خونِ دل از چشمِ تَرت مهدی جان
کشتۀ زهرِ جفا شد پدرت مهدی جان

در غمِ غربتِ جانسوزِ پدر می ریزد
گوهرِ اشکِ تو از چشم ترت مهدی جان

می شود شمعِ وجود پدرت خاموش و
می شود تار جهان در نظرت مهدی جان

می کشی آه و به هُرمِ نفسَت می سوزد
از غمِ ماتمِ بابا جگرت مهدی جان

پدرت تشنه سفر می کند و می بندد
...