از بغضِ قوم حیله گر میسوخت ای وای
زن بی وفا بود و جگرمیسوخت ای وای

خورشید زهرا روشنایش رفت یا رب
مهتاب سوسو زد،قمر میسوخت ای وای

در خاک غربت بود و فرزندش مدینه
آقا ز هجران پسر میسوخت ای وای

زهری که نوشید از رمق افتاد ، آن دم
سر تا به پایش از شرر می سوخت ای وای

بی حرمتی کردند پشت درب حجره
قلبش به...