شب 21 رمضان
--------------------
چشمان خود مبند، که ما خون جگر شویم
از آتش فراق رخت، شعله ور شویم

پروانه ها کنار تو پرپر زنان شدند
ای شمع جان ز داغ تو بی بال و پر شویم

ما را بس است حسرت بی مادری دگر
بار سفر مبند که ما بی پدر شویم

گه بر غریبی تو بر آریم ناله ،گاه
ماتم نشین مادر نیکو سیر ...