من ظلمت محضم که روم رو به تباهی
بیگانه منم از همه اسرار الهی

من غافلم و بی خبر از عالم عرفان
دورم ز خدا و ز همه مستیِ رندان

آن عبد گریز پای فرّار منم من
کز رحمت حق یکسره بيزار منم من

این نفس گنهکار نشد قابل روحم
این خائن بدکار شده قاتل روحم

یارب تو مرا تزکیه نفس عطا کن
عصر عرفه روزی من کرببلا ک...