این گنهکار عجب سوز و نوائی دارد
بس که در نامه ی خود جرم و خطائی دارد

غفلتش کشته، جهالت اسیرش کرده
حال تائب شده و میل رهائی دارد

شب غفران و عنایات کریمانه شده
قابل التوب سحرگاه چه گدائی دارد

دل ز نور ازلی مست سحر می گردد
فطرت پاک کجا میل جدائی دارد؟!

گر عبادت ز سر شوق بُوَد شیرین است
خَلوت ن...