حالا که قسمت نیست باشم در کنارت
از دور می بوسم ضریحت را به گریه
یه گوشه ای زل می زنم بر خاطراتم
زانو بغل می گیرم از غم چون رقیه

فکری بکن بر حال این قلب هوایی
در این قفس فکرم شده روز رهایی
جامانده ای هستم حرم لازم ترینم
پا بر زمین میکوبم از درد جدایی

جانم به لب آمد میان روضه هایت
خوابم نبرد از دوری...