یک عمر آه ِ مرتضی ، ما زِلْتُ مَظلوما
می گفت با صبر و رضا ، ما زلت مظلوما
جانم فدای آن غریبی که صدا می زد
وای از غم بی انتها ،ما زلت مظلوما
در چشم، خار و در گلویم استخوان بوده
خیلی کشیدم من جفا ، ما زلت مظلوما
یادم نرفته بین دیوار و در ِ خانه
شش ماهه ی من شد فدا ،ما زلت مظلوما
دیدم که زهرا همسرم در ...