زمین کربلا ای کعبه ی دل !
به سویت آمدم منزل به منزل
به هر منزل رسیدم با عزیزان
غمی آمد به استقبال محمل
سفر پایان گرفت اما ، الهی
نشیند گلبن صبرم به حاصل
مکن حیرت اگر روز جدایی
شود دامان دشت از اشک من گل

گلی گم کرده ام می جویم اورا
به هر گل می رسم می بویم اورا

از اینجا می روم با قلب ...