ای ز داغ تو روان، خون دل از دیده حور!
بی‌تو عالم همه ماتمکده تا نفخه صور

خاک‌بیزان به سر، اندر سر جسم تو بنات
اشک‌ریزان به بر از سوگ تو، شَعرای عبور

ز تماشای تجلای تو مدهوش، کلیم
ای سرت سر «انا ‌الله» و سنان، نخله‌ طور!

دیده‌ها، گو همه دریا ‌شو و دریا، همه خون
که پس از قتل تو، منسوخ شد ...