گفته ای گریه کنم گریه برای غم تو
دل ز کف داده ام آقا به هوای غم تو
پیرهن مشکی من جامه ی احرامم شد
زمزمم اشک و دو چشمم به فدای غم تو
کاش در طوف حسینیه ی تو جان بدهم
شود آخر نفسم خرج عزای غم تو
تو گذشتی به خدا از همه ی هستی خود
می دهم هستی خود را همه پای غم تو
من و این ماه محرم به هم عادت کرد...