گفتم در انتظارم ، کی فصلِ غم سرآید
گفتا نمانده چیزی ، از پرده ، مَه در آید

گفتم که از شبِ تار یارب دلم گرفته
گفتا بخواه از من ، شمس منوّر آید

گفتم که در غم او از دیده خون فشانم
گفتا خوشا که عاشق با دیدهٔ تر آید

گفتم که تکیه گاهم تنها محبت اوست
گفتا تو عاشقی کن او عشق پرور آید

گفتم که جانِ تشنه م...