گریه ی جبریل می آید
ناله های خلیل می آید

در عوالم چقدر طوفان است
گیسوی انبیا پریشان است

های هایِ مدینه دور از تو
می زند روی سینه دور از تو

دور از شهر مادرت چه شده ؟
با دل درد پرورت چه شده ؟

ای امام غریب پرورِ ما
خاک عالم شده است بر سرِ ما

زخم انگور قوَّتت برده
زهر، بدجور قوَّتت برده

زهر اُفتاد...