عبا را بر سرش انداخت و کم کم قدم برداشت
زمین زیر قدمهایِ غریبش رنگ غم برداشت

گمانم با همان حالِ پریشان در میان راه
به سختی خم شد و یک تکّه نان؛ با قدّ ِ خم برداشت

علی-موسی الرضا(ع)-جانم زمانِ احتضارش بود
عزایش دلخوشی را از همه دور و برم برداشت

تنش در آتش ِ تب سوخت و لعنت به زهری که
به جانش رخنه ک...