گرفته نورِ وجودِ تو آسمانها را
اِحاطه کرده زمین را و هم زمانها را

شُکوه داده ظُهورت به عالمِ هستی
وقار داده حُضورِ تو کهکشانها را

به بوی عطرِ تنت، یاس مات شد، اُفتاد
خراب و مَست نِمودی تو باغبانها را

تویی که روح گرفته، صَلات از نَفَسَت
عُروج می دهی هردَم نمازخوانها را

تو خواستی که ت...