گرفته باز دل آسمان سامرا
به عرش می رسد امشب فغان سامرا
شبیه جد خودش آرمید نزد پدر
غریب و خسته امامِ جوان سامرا
تمام ثانیه ها رنگ تیره پوشیدند
که بعد رفتن او رفت جان سامرا
حسینِ تشنه مگر میهمان کوفه نبود؟
مگر نبود حسن میهمان سامرا؟
چنان مصیبت سختی است روی شانه شهر
که بند آمده گویا زبان سامرا
تو ای گ...