هشت روز است که با درد مدارا دارد
کوهِ صبری که در این بسترِ غم جا دارد

هشت روز است که از زهر به خود می پیچد
هشت روز است که از مرگ تمنا دارد

هشت روز است که جان کندنِ او را دیده
همسری که به کنارش غم عُظمی دارد

کاش می شد که به یکباره بسوزد اما
هشت روز است فقط ناله ی اُمّا دارد

ذره ذره نفسش سوخت تنش ...